Archive for the ‘Gr VI’ Category

Gr. VI

Drodzy Rodzice, poniżej przedstawiamy propozycję zabaw i ćwiczeń, które można wykonać z dzieckiem w domu. Są to aktywności, które realizowane byłyby obecnie w przedszkolu. Zachęcamy do systematycznego wykonywania zadań z dziećmi. Zadania na dany dzień, można wykonywać w dowolnym czasie, należy jednak zachować kolejność ich wykonywania. Prosimy również o uzupełnienie w miarę możliwości, zaległych zadań. W razie pytań zachęcamy do kontaktu telefonicznego, lub przez media społecznościowe. Pozdrawiamy i życzymy zdrowia!

Izabela Trepa, Renata Januszewicz

      Karty Pracy                     Pięciolatki                  Sześciolatki             Opowiadania

          

 

Aktywności na najbliższy tydzień 30.03.2020r. – 03.04.2020r.

 

Temat kompleksowy – Wiosenne powroty

03.04.2020r. Piątek   /Sąsiad Szpak/

Cele główne
• rozwijanie mowy
• zapoznanie z wyglądem szpaka,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
• omawia wygląd i zwyczaje szpaka,
• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

 

Zapraszamy na rozgrzewkę przy tańcu „Zygzak”

Karta pracy, s. 69.

Rysowanie po śladach linii – od zdjęć dorosłych ptaków do ich potomstwa. Nazywanie ptaków. Oglądanie piór wybranych ptaków – bociana, wilgi, kukułki, czajki.

  • Ćwiczenia słuchu fonematycznego – Co to za ptak?

Rodzic podaje głoski, a dzieci wymyślają nazwy ptaków rozpoczynające się tymi głoskami. Np.

a – albatros; b – bocian; d – dudek; g – gawron; j – jemiołuszka; k – kukułka; m – mewa; o – orzeł; p – pliszka; r – raniuszek; s – sowa; w – wrona.

 

Zapoznanie z wyglądem szpaka.

Dziecko wskazuje na zdjęciu części ciała świadczące o tym, że szpak to ptak. Omawia wygląd szpaka (pióra mieniące się kolorami tęczy, z brązowymi kreskami).

Szpaki są przedsiębiorcze, ciekawskie, towarzyskie. Wszystko robią szybko i zdecydowanie. To mądre ptaki, w gniazdach mają zioła, które chronią je przed pasożytami. Śpiewając, wydobywają różne dźwięki, najczęściej te zasłyszane, np. dźwięki klaksonów samochodów. Każdy z nich ma swoją charakterystyczną pieśń. Zjadają dżdżownice, mrówki i różne robaki z ziemi, spod kamieni. Lubią też dojrzałe owoce, np. czereśnie.

 

  • Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby „Sąsiad szpak

Opowiadania (s. 56– 57)

Olek, Ada i rodzice przyjechali do dziadków w odwiedziny i zostali na cały weekend. Ada była zachwycona. Dostała nowy dzwonek do roweru w kształcie rumianego jabłuszka i musiała go wypróbować. Natychmiast! Jeździła dookoła ogrodu dziadków i dzwoniła zawzięcie. Sprawiało jej to

ogromną radość. Wprawdzie rodzina zatykała uszy, ale co tam. Wreszcie Olek nie wytrzymał.

– Na kogo dzwonisz? – spytał.

– Na przechodniów. Ostrzegam ich, że jadę – odpowiedziała rozpromieniona Ada.

– Ja nie mogę! Tu nie ma żadnych przechodniów – wykrzyknął ogłuszony Olek.

Ada wzruszyła ramionami, jednak wreszcie przestała dzwonić.

– Jak dobrze – westchnęli dziadkowie, rodzice i cztery ogrodowe myszy.

– Cisza, aż dzwoni w uszach – roześmiał się dziadek. – Teraz mogę przedstawić wam nowego sąsiada. – Zaprowadził Adę i Olka w odległą część ogrodu. Tu, na pniu wysokiej brzozy,

powiesił kilka dni wcześniej budkę lęgową dla ptaków. – Zachowajcie ciszę. Wkrótce go zobaczycie – szepnął.

Już po chwili dzieci zauważyły nadlatującego od strony sadu ptaszka. Krótki prostokątny ogon sprawiał, że w locie wyglądał jak czteroramienna gwiazda. Usiadł na gałęzi brzozy, ale z daleka od budki. Dzieci mogły mu się przyjrzeć uważnie. Czarne skrzydła mieniły się w wiosennym słońcu zielenią i fioletem. W ostro zakończonym dziobie trzymał źdźbło zeschłej trawy.

Rozglądał się na wszystkie strony.

Olek i Ada aż wstrzymali oddechy, aby go nie spłoszyć. Ptak upewnił się, że nic mu nie grozi, i przefrunął do budki.

– Rozpoznaliście tego pana? – spytał dziadek.

– Pewnie. To pan szpak – odpowiedział bez wahania Olek.

– Pani szpak też osiedli się w budce? – spytała Ada.

– Oczywiście. Pan szpak wije gniazdo dla pani szpakowej i dla małych szpaczków.

– Będziesz miał bardzo dużo sąsiadów, dziadku – zauważył z uśmiechem Olek.

– Zdaje się, że będą podobnie hałaśliwi jak Ada i jej dzwonek – szepnęła mama, która dołączyła do obserwatorów pracowitego szpaczka.

– Szpet-szpet – zaśpiewał szpak i pomknął szukać materiałów na gniazdo. Wracał do budki

wielokrotnie, przynosił pióra, korę, suche liście, mech, trawę.

– Stara się – zauważyła Ada.

Na to szpak zaskrzypiał jak stare deski w podłodze i jeszcze dodał: – Kuku, kuku!

Olek i Ada zrobili wielkie oczy. Ze zdziwienia, naturalnie. Czyżby pan szpak stracił rozum?

– Zapomnieliście, że szpaki potrafią naśladować różne głosy – przypomniał im dziadek, ubawiony zaskoczonymi minami wnucząt.

Następnego dnia o świcie Ada zerwała się z łóżka z głośnym krzykiem:

– Kradną mój rower!

Wypadła na podwórko w rozpiętej kurtce zarzuconej na piżamę. Za nią wyskoczyli dziadkowie,

rodzice i Olek. Wszystkich obudził wyjątkowo głośny dźwięk dzwonka, który zdobił rower Ady.

Jakież było ich zaskoczenie, kiedy odkryli, że rower stoi bezpieczny w komórce, a jego dzwonek… milczy. Gdy przetarli zaspane oczy, zobaczyli na gałęzi topoli przy oknie pokoju, w którym

spała Ada, pana szpaka. Nowy sąsiad dziadka naśladował dźwięk dzwonka niczym najzdolniejszy artysta. Zdziwił się na widok rodziny w komplecie.

– Miau – miauknął jak kot i odleciał.

– „Miau”, czy to po ptasiemu dzień dobry? – zastanawiała się babcia.

Ada pomyślała, że to coś mniej przyjemnego.

– Przepraszam, panie szpaku – szepnęła w stronę budki.

 

  • Próba odpowiedzi na pytania:

− Jak myślicie, dlaczego Ada przeprosiła szpaczka?

− Dlaczego Ada jeździła na rowerze i dzwoniła?

− Kogo przedstawiał dziadek Olkowi i Adzie?

− Gdzie założył gniazdo szpak?

− Jakie odgłosy naśladował szpak?

− Dlaczego Ada myślała, że kradną jej rower?

− Kto głośno naśladował dźwięk dzwonka?

− Jakim dźwiękiem pożegnał szpak rodzinę?

 

Mamy nadzieję, że macie na sobie wygodny strój, zapraszamy na gimnastykę. Ćwicz razem z nami.

Spacer, zabawy na świeżym powietrzu.

  • Karta pracy, s. 70–71.

Liczenie żab. Wskazywanie dwóch takich samych par żab. Kolorowanie ich. Wyklaskiwanie podanego rytmu i powtarzanie tekstu za rodzicem. Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie.

 

02.04.2020r. Czwartek   /Wiosenne powroty ptaków/

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• Budzenie zainteresowania przyrodą,
• zachęcanie do robienia porządków w swoim otoczeniu
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się pełnymi zdaniami,
• obserwuje przyrodę,
• utrzymuje porządek wokół siebie.

 

Zabawa ruchowa na dobry początek dnia

 

Zachęcamy rodziców do przeczytania dzieciom ciekawostek o ptakach wracających na wiosnę do Polski: https://www.ekologia.pl/srodowisko/przyroda/ptaki-wiosenne-opis-i-zdjecia-wiosenne-ptaki-ciekawostki,20333.html

 

Rozwiązywanie zagadek o ptakach.

Znajdźcie rozwiązanie tych zagadek, o jakich ptakach mowa?

 

Pióra biało-czarne,

buciki czerwone;

uciekają przed nim żabki,

bardzo przestraszone.

kliknij – (bocian)

Wiosną do nas przyleciała

ta ptaszyna czarna, mała.

Murować się nie uczyła,

ale gniazdko ulepiła.

kliknij – (jaskółka)

Już po lesie kuka,

gniazdka sobie szuka.

Jak znajdzie, podrzuca jaja,

niech inni je wygrzewają.

kliknij – (kukułka)

Śpiewa wysoko

piosenki do słonka,

głos ma podobny

do drżenia dzwonka.

kliknij – (skowronek)

 

Zobaczcie drogę ptaków z ciepłych krajów do Polski.

 

Rodzic pokazuje na globusie Egipt – miejsce, gdzie zimują nasze bociany. Potem pokazuje Polskę i rysuje drogę, jaką muszą przebyć bociany wracające do kraju. Pokazuje na globusie, co bociany musiały mijać, wracając do nas.

Próba odpowiedzi na pytania:

− Co robią ptaki, gdy powrócą do kraju?

− Przypomnijcie, na przykładzie wilgi, co się dalej dzieje, gdy ptaki zbudują gniazdo.

− Czy wszystkie ptaki budują gniazda?

 

Zabawa ruchowo-naśladowcza przy piosence „Kto jak skacze?”

 

Karta pracy, s. 67.

Oglądanie zdjęć. Dotykanie ich i mówienie nazw ptaków. Kończenie podanego rytmu – naklejanie odpowiednich zdjęć ptaków, odszukanych wśród naklejek. Łączenie pierwszych głosek z nazw obrazków. Podawanie nazwy ptaka, która powstała.

Wyjście do ogrodu – wiosenne porządki w ogrodzie. Zabawy ruchowe na świeżym powietrzu.

Karta pracy, s. 68. Rodzic (lub dziecko samodzielnie) czyta nazwy ptaków z pierwszego rzędu. Odszukanie w drugim i w trzecim rzędzie takich samych wyrazów. Kolorowanie ich tak samo jak tych we wzorze.

Poruszajmy się! – swobodne pląsy przy muzyce

 

Historyjka obrazkowa Mały wróbel.

Wyprawka (teczka), karta D, nożyczki, klej.

Dziecko wycina obrazki, układają je według kolejności zdarzeń. Potem przykleja na kartkach. Opowiada, co dzieje się na kolejnych obrazkach. Opowiada całą historyjkę. Nadaje jej tytuł.

 

 

01.04.2020r.  Środa   /Wołanie wiosny/

Cele główne
• rozwijanie umiejętności płynnego poruszania się w przestrzeni,
• utrwalenie cech ptasich na postawie wilgi,
• rozwijanie sprawności manualnej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• wymienia cechy wilgi,
• wykonuje pracę plastyczną,
• porusza się rytmicznie.
  1. Karta pracy, s. 65.

Wskazywanie na rysunkach: słowika, wróbla, jaskółki, bociana. Kolorowanie rysunków ptaków, które powracają do Polski wiosną. Nazywanie ptaków przedstawionych na zdjęciach. Rysowanie po śladach ramek zdjęć.

  1. Karta pracy, s. 66.

Łączenie fragmentów obrazków z dołu karty z odpowiednimi pustymi miejscami na dużym obrazku.

  1. Ćwiczenia separacji ruchów.

(Separacja ruchów polega na wprowadzeniu wybranej części ciała w ruch, w sposób niezależny od ruchów innych części ciała)

  • Niezależność ruchów rąk tułowia:

prawa ręka poziomo w bok, lewa – pionowo w górę,

prawa ręka poziomo w przód, lewa – pionowo w górę,

prawa ręka poziomo w przód, lewa – pod kątem w górę,

prawa ręka pod kątem w górę, lewa – pod kątem w dół.

  • Rozdzielanie ruchów dłoni i palców:

zaciskanie prawej dłoni przy jednoczesnym rozchylaniu lewej, uderzanie czubkami palców obydwu dłoni o blat stołu, na zmianę: wewnętrzną stroną dłoni i zewnętrzną stroną dłoni.

  • Rozdzielanie ruchów palców: zaciśnięcie pięści wokół kciuka, unoszenie po jednym placu dłoni opartej palcami o stół.
  1. Wskazywanie wilgi wśród zdjęć kilku ptaków powracających do nas wiosną.

  • Przypomnienie cech ptasich na podstawie wilgi.

Dziecko ogląda zdjęcie, wskazują części ciała wilgi i je nazywają (skrzydła, dziób, kończyny zakończone szponami, pióra…). Podkreśla, że wilga jest ptakiem, bo ma wszystkie cechy

ptasie. Przypominają (historyjka), że młode wykluwają się z jaj zniesionych w gnieździe.

  1. Praca plastyczna Wesoła wilga.

Wyprawka (teczka), karta 18, klej, nożyczki, kredki.

  • Wycinanie z karty rysunku wilgi.
  • Kolorowanie rysunku według wzoru (fotografia).
  • Nacinanie obrazka w zaznaczonych miejscach i składanie go według instrukcji.
  • Sklejanie głowy.
  • Udekorowanie wykonanymi wilgami kącika przyrody.
  • Porządkowanie miejsc pracy.
  1. Zabawy na świeżym powietrzu

Zabawa ruchowa – Kto wyżej rzuci?

Woreczek dla dziecka oraz Rodzica. Dziecko i Rodzic trzymają woreczki i stają w rozsypce Na polecenie Rodzica każde rzuca woreczek obiema rękami w górę i patrzy, kto wyżej podrzuci.

  1. Karta pracy dla chętnych dzieci.

  1. Zabawa relaksacyjna – Ptasie gniazdo.

Klocki, poduszki, odtwarzacz CD, nagranie spokojnej melodii.

Rodzic wraz z dzieckiem buduje na środku pokoju gniazdo z koców i poduszek. Wszyscy siadają w gnieździe. Rodzic prosi dziecko, aby wyobraziło sobie, że są pisklętami. Przy nagraniu spokojnej melodii opowiada, co się zdarzyło.

Nasze przytulne, ciepłe gniazdo jest bardzo wysoko na drzewie i wiatr kołysze nim delikatnie.

W gnieździe mieszkają mama bocianowa i małe bocianie pisklęta. Wiatr dmie coraz mocniej.

Nagle gniazdo się przewraca, a wy, małe pisklęta, musicie rozłożyć skrzydełka i machać nimi,  aby nie spaść na ziemię. Rozłóżcie szeroko ramiona i latajcie po pokoju, mówiąc: kle, kle, kle… dopóki nie naprawię gniazda i z powrotem was do niego nie przyprowadzę. (Rodzic naprawia gniazdo i przyprowadza do niego jedno pisklę za drugim).

Rodzic kontynuuje opowieść: – Teraz znów siedzimy w naszym ciepłym gniazdku i łagodnie się kołyszemy.

Ojej, nadchodzi burza! Nagle nasze gniazdo znów się przewraca. Rozłóżcie skrzydełka

i latajcie po sali, powtarzając przy tym: kle, kle, kle… Mocno poruszajcie swoimi skrzydełkami, aby stały się silne. Chcę naprawić gniazdo i zanieść do niego wszystkie pisklęta. Teraz znowu możemy wszyscy razem siedzieć w ciepłym domku. Widzę, że moje małe bocianki umieją już latać… Rozwińcie swoje skrzydełka, pofruńcie i przylećcie teraz do gniazda same.

 

 

31.03.2020r.  Wtorek   /Zadania o ptakach/

Cele główne
• dodawanie i odejmowanie w zakresie 10,
• układanie działań do podanych zdań,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• dziecko dodaje i odejmuje na konkretach w zakresie 10,
• układa działania z podanych zdań i odczytuje je,
• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  1. Karta pracy, s. 63.

Opowiadanie historyjki o wildze. Rysowanie po śladzie drogi kukułki do gniazda wilgi. Odpowiadanie na pytanie o gniazdo kukułki.

  1. Karta pracy, s. 64.

Kolorowanie rysunku czajki według wzoru. Czytanie z Rodzicem (lub samodzielnie) nazw części ciała czajki. Rysowanie jajek w każdym polu tak, żeby wszędzie było ich po dziesięć.

  1. Z pomocą rodzica wykonaj działania z tablicy demonstracyjnej.

 

  1. Rozwiązywanie zadań tekstowych metodą symulacji.

Dziesięć klocków (liczmanów) dla każdego dziecka.

  • Na drzewie siedziało 7 wróbli. (Dzieci układają przed sobą 7 klocków). Potem przyleciały jeszcze 3 wróble. (Dzieci dokładają jeszcze trzy klocki). Ile wróbli siedzi teraz na drzewie?

Pięciolatki:

Dzieci liczą klocki i podają ich liczbę, odpowiadając na pytanie.

Sześciolatki:

Dzieci układają działanie:

7 + 3 = 10

i odpowiadają na pytanie.

  • Na drzewie było 8 gołębi. (Dzieci układają przed sobą 8 klocków). Przejeżdżający samochód wystraszył je i wszystkie odleciały. (Odsuwają 8 klocków). Ile gołębi pozostało na drzewie?

Pięciolatki:

Dzieci liczą pozostałe klocki i odpowiadają na pytanie.

Sześciolatki:

Dzieci układają działanie:

8 – 8 = 0

i odpowiadają na pytanie.

  • W ten sposób dzieci rozwiązują podobne zadania.

Pięciolatki: Karta Pracy s. 65

Kolorowanie jajek.

Sześciolatki: Karta Pracy cz. 2, s. 56–57.

Zapisywanie obliczeń do sytuacji przedstawionych na obrazkach. Czytanie zadań. Wykonywanie do nich ilustracji i zapisywanie obliczeń.

 

  1. Poproś rodziców o włączenie gry na poprawienie sprawności w liczeniu. Miłej zabawy J

https://ciufcia.pl/gry-dla-dzieci-starszych/liczby-i-miary/lucznik

  1. Ćwiczenia gimnastyczne

Rozwijanie świadomości własnego ciała.

  • Wirujący bączek – dzieci ślizgają się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.
  • Chowamy się – w siadzie, przyciągają kolana do głowy, chowają głowy; rozprostowują się do pozycji leżącej.
  • Gorąca podłoga – biegają z wysokim unoszeniem kolan.
  • Na szczudłach – chodzą na sztywnych nogach.
  • Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach, wciskają wszystkie części ciała w podłogę.

/Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu./

  • Przez tunel – dziecko przechodzi między nogami Rodzica.
  • Prowadzimy niewidomego – dziecko zamyka oczy, Rodzic staje zwrócony twarzą do niego i podaje mu ręce; prowadzi dziecko z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach, a ono się temu poddaje. Potem zamieniają się rolami.
  • Całość powtarzamy 2x
  1. Relaksacja i odpoczynek przy znanym programie dla dzieci

Domowe przedszkole – Przyleciały bociany

https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,przylecialy-bociany,39687?fbclid=IwAR2AIJ_xcxnbZUE71F8J4N6M1nk-5MES6bPrWYBeplkmcYv6waQusdMPiOQ

 

 

 

30.03.2020r.  Poniedziałek   /Gdzie budować gnaizdo?/

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• poznawanie nazw ptaków,
• rozwijanie umiejętności dokonywania analizy i syntezy słów,
• rozpoznawanie i nazywanie poznanych liter,
• rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
• wymienia nazwy ptaków powracających do nas wczesną wiosną,
• dzieli na sylaby i głoski słowa: jajka, Jagoda; układa schematy i modele tych słów,
• rozpoznaje i nazywa poznane litery,
• rysuje po śladach rysunków.
  1. Gimnastyka to zabawa – na rozgrzewkę krótki układ taneczny do muzyki  🙂

  1. Słuchanie opowiadania Hanny Zdzitowieckiej Gdzie budować gniazdo?

– Nie ma to jak głęboka dziupla! Trudno o lepsze i bezpieczniejsze mieszkanie dla dzieci –

powiedział dzięcioł.

– Kto to widział, żeby chować dzieci w mroku, bez odrobiny słońca – oburzył się skowronek.

– O, nie! Gniazdko powinno być usłane na ziemi, w bruździe, pomiędzy zielonym, młodym zbożem.

Tu dzieci znajdą od razu pożywienie, tu skryją się w gąszczu…

– Gniazdo nie może być zrobione z kilku trawek. Powinno być ulepione porządnie z gliny,

pod okapem, żeby deszcz dzieci nie zmoczył. O, na przykład nad wrotami stajni czy obory –

świergotała jaskółka.

– Sit, sit – powiedział cichutko remiz. – Nie zgadzam się z wami. Gniazdko w dziupli? Na

ziemi? Z twardej gliny i przylepione na ścianie? O, nie! Spójrzcie na moje gniazdko utkane z najdelikatniejszych

puchów i zawieszone na wiotkich gałązkach nad wodą! Najlżejszy wiaterek

buja nim jak kołyską…

– Ćwirk! Nie rozumiem waszych kłótni – zaćwierkał stary wróbel.

– Ten uważa, że najbezpieczniej w dziupli, tamtemu w bruździe łatwo szukać ukrytych

w ziemi owadów. Ba, są nawet ptaki budujące gniazda tylko w norkach, w ziemi albo wprost

na wodzie… Ja tam nie jestem wybredny w wyborze miejsca na gniazdo. Miałem już ich wiele

w swoim życiu. Jedno zbudowałem ze słomy na starej lipie, drugie – pod rynną, trzecie… hm…

trzecie po prostu zająłem jaskółkom, a czwarte – szpakom. Owszem, dobrze się czułem w ich

budce, tylko mnie stamtąd wyproszono dość niegrzecznie. Obraziłem się więc i teraz mieszkam

kątem u bociana. W gałęziach, które poznosił na gniazdo, miejsca mam dosyć, a oboje bocianostwo nie żałują mi tego kącika.

 

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Które ptaki rozmawiały o gniazdach?

− Jakie gniazdo zachwalał dzięcioł, a jakie skowronek?

− Jakie gniazdo zachwalała jaskółka, a jakie remiz?

− Co powiedział wróbel na temat gniazd?

− Z czego ptaki robią gniazda?

  • Karta pracy, s. 62.

Słuchanie nazw ptaków, oglądanie ich gniazd. Określanie różnic i podobieństw między gniazdami. Kończenie rysowania bocianów według wzoru.

  1. Odkrywanie litery (J,j) j: małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.

(dzieci przy pomocy rodzica rozwiązują zadania z tablicy demonstracyjnej)

 

  • Karta Pracy Pięciolatki, s. 64
  • Opisywanie, co przedstawia obrazek.
  • Określanie pierwszych głosek w słowie jajka i nazwach rysunków.
  • Rysowanie po śladach rysunków.
  • Kolorowanie wybranych rysunków.
  • Zaznaczanie liter j, J w wyrazach.

 

  • Karty pracy Sześciolatki cz. 2, s. 52–55.
  • Nazywanie zdjęć.
  • Dzielenie nazw zdjęć na głoski.
  • Zaznaczanie na niebiesko liter j, J w wyrazach.
  • Czytanie sylab, wyrazów i tekstu.
  • Rozwiązywanie krzyżówki.
  • Czytanie nazw ptaków. Kolorowanie wyrazów – nazw ptaków znanych dzieciom.
  • Czytanie wyrazów powstałych z połączenia sylab.
  • Wodzenie palcem po literze j – małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter j, J po śladach, a potem – samodzielnie.

 

  • Analiza i synteza słuchowa słowa jajka.

Dzieci dzielą słowo jajka na sylaby i na głoski. Liczą sylaby i głoski słowie jajka.

Wymieniają inne słowa, w których głoska j jest na początku (jagody, jogurt, jodła…), na końcu (kij, maj, tramwaj…) oraz w środku (bajka, fajka, lejek…).

 

  • Budowanie schematu słowa

Białe kartoniki dla każdego dziecka.

Dzieci układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie jajka. Rozsuwają kartoniki, wymawiając głośno sylaby. Następnie układają tyle kartoników, z ilu głosek składa się słowo; wymawiają głośno głoski, dotykając kartoników.

  • Budowanie schematu słowa Jagoda.

Białe kartoniki dla każdego dziecka. (wyprawka – teczka)

Rodzic wyjaśnia, że pani Jagoda to sąsiadka dziadka i babci Olka i Ady. Na jej stodole od lat mają gniazdo bociany. Pani Jagoda dostarcza też babci kurze jajka, które tak chętnie jedzą Ada i Olek – czy to na miękko, czy to w postaci omletu.

−A wy w jakiej postaci lubicie jajka?

Dzieci dzielą słowo Jagoda na sylaby, a potem na głoski. Układają z kartoników schemat imienia.

  • Budowanie modeli słów: jajka, Jagoda.

Czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki dla każdego dziecka. (wyprawka – teczka)

Dzieci głośno dzielą słowa: jajka, Jagoda, na głoski.

Wymawiają głoskę j:  długo: jjjyyyy…  krótko: j, j, j, j

Głoska j jest spółgłoską i oznaczamy ją na niebiesko.

Pod schematami słów dzieci zaznaczają miejsca głoski j niebieskimi kartonikami. Czerwonymi kartonikami zaznaczają miejsca samogłosek w słowach: jajka, Jagoda. Pozostałe miejsca zaznaczają na niebiesko – to spółgłoski. Porównują liczbę samogłosek i spółgłosek w słowach: jajka, Jagoda.

  • Określanie różnic między i a j oraz wymową głosek i, j.

Kartoniki z literami j, i dla każdego dziecka.

Rodzic pokazuje dziecku kartoniki z literami i, j, a dzieci określają różnice między nimi. Następnie mówią, która głoska – i czy j – jest samogłoską, a która spółgłoską. Dzieci uzasadniają swoją wypowiedź.

  1. Spacer – Obserwowanie zachowania ptaków, nazywanie ich.

     5.  Słuchanie wiadomości na temat bociana.

Bocian biały zamieszkuje tereny trawiaste, stepy, sawanny, tereny uprawne blisko zbiorników wodnych, bagienne, wilgotne lub okresowo zalewane łąki i pastwiska, okolicejezior i laguny. Lubi rozproszone drzewa, na których może gniazdować lub nocować. Występuje głównie na nizinach, rzadko na wyżynach. Bocian unika terenów zimnych, o częstych opadach atmosferycznych, obszarów wysoko położonych i o gęstej roślinności. W przeciwieństwie do bociana czarnego, nie unika siedzib ludzkich i często gnieździ się nawet w środku wsi lub w małych miastach. Bocian ma upierzenie białe, z wyjątkiem czarnych lotek i ogona. Nogi i dziób są czerwone. Szyję ma długą, w locie wyciągniętą do przodu. Młode ptaki mają czarny dziób. Pisklęta są pokryte białym, gęstym puchem. Bociany zakładają duże, koliste gniazda z warstwowo ułożonych gałęzi, poprzetykanych skośnie witkami. Wyściółka jest dość obfita – ze słomy, torfu, niekiedy z dodatkiem papieru i szmat. Umiejscowione są one zwykle na drzewie, w bezpośredniej bliskości siedzib ludzkich, lub  na różnych budowlach (na dachu budynku mieszkalnego lub gospodarczego, w ruinach wysokich budynków, na nieczynnych kominach fabrycznych, pylonach, słupach telegraficznych, stogach). Bocian składa jaja pod koniec kwietnia (od 1 do 7). Jest ptakiem mięsożernym. Żywi się owadami, głównie pasikonikami i chrząszczami, ale również jaszczurkami, wężami, pisklętami i małymi zającami. W latach obfitujących w myszy i norniki zjada prawie wyłącznie te gryzonie, przez co jest ptakiem pożytecznym z punktu widzenia rolników.

 

  1. Wywiad z Bocianem I Film dla dzieci I Lulek.tv

A tutaj możecie obserwować na żywo co dzieje się w bocianim gnieździe pod Sokółką.

 

  1. Słuchanie fragmentu wiersza Apolinarego Nosalskiego O dwunastu braciach – kwiecień.

Kwiecień nie czeka,

bardzo się spieszy,

aby na drzewach

listki rozwiesić,

pierwsze warzywa

zasiać w ogrodzie,

po czym z uśmiechem

od nas odchodzi.

 

Rodzic pyta:

− O jakim miesiącu jest wiersz? Co robi kwiecień?

− Wymieńcie nazwy wszystkich miesięcy.

 

  1. /Wyprawka plastyczna/

Ćwiczenia w czytaniu – dobieranie nazw do zdjęć.

Dla każdego dziecka: karta G: zdjęcia motyla, sasanki, krokusa, zawilca, karta O: podpisy do zdjęć. Dziecko wycina zdjęcia i nazwy, dobiera do zdjęć odpowiednie nazwy.

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Aktywności na najbliższy tydzień 23.03.2020r. – 27.03.2020r.

 

Temat kompleksowy – Wiosenne przebudzenie

23.03.2020r. /Kolory wiosny/

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• poznawanie oznak wiosny,
• rozwijanie umiejętności dokonywania analizy i syntezy słów,
• rozpoznawanie i nazywanie poznanych liter,
• rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się całymi zdaniami,
• wymienia oznaki wiosny,
• układa modele i schematy słów: łodyga, Łatka,
• rozpoznaje i nazywa poznane litery,
• rysuje po śladach rysunków.

Zabawa ruchowa na dobry początek dnia 

1. Słuchanie wiersza Bożeny Głodkowskiej „Wiosna i moda”  

Treść wiersza „Wiosna i moda”

Pod koniec zimy wiosna
wyjęła żurnali stosik.
– W co mam się ubrać? – dumała
– co w tym sezonie się nosi?
Założyć sukienkę w kropki?
A może golf? No i spodnie?
Co wybrać, by być na czasie
i nie wyglądać niemodnie?
Torebkę wziąć czy koszyczek?
Na szyję apaszkę cienką,
na głowę – kapelusz z piórkiem
czy lepiej beret z antenką?

(W tym czasie… – Gdzież ta wiosna?
– pytali wszyscy wokół.
– Zaspała? Zapomniała?
Nie będzie jej w tym roku?)
I przyszła w zielonych rajstopach,
w powiewnej złocistej sukience
i miała wianek z pierwiosnków,
a w ręce trzymała kaczeńce.
Pachniała jak sklep z perfumami –
wszak była calutka w kwiatach,
sypała płatkami jak deszczem –
i tak już zostało do lata.

• Dzieci odpowiadają na pytania:
− Jaki problem miała wiosna?
− W co postanowiła się ubrać?
− Jak wyglądała?

• Wypowiadanie się dzieci na temat:

Jakie kolory kojarzą się wam z wiosną? Dlaczego?

Jak wyglądałby świat, gdyby wszystko było zielone?

Zabawa Jaka jest wiosna?

Rodzic wypowiada dowolną głoskę, dzieko wymyśla określenie na tą głoskę, które pasuje do wiosny, np:

p – wiosna jest pachnąca
s – wiosna jest słoneczna
r – wiosna jest radosna

Karty pracy, cz. 3, s. 52–53.
Nazywanie oznak wiosny przedstawionych na zdjęciach (zając z młodymi, krokusy, lecące bociany, przebiśniegi, motyle cytrynki, kwitnące wierzba i leszczyna, kra, skowronek, czajka, deszcz). Słuchanie wiersza L. Łącz „Już”. Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu. Rysowanie po śladach rysunków motyli. Kolorowanie ich tak, aby przypominały motyla cytrynka.

Odkrywanie litery „Ł,ł” (dzieci przy pomocy rodzica rozwiązują zadania z tablicy demonstracyjnej)

 

 

Karta pracy Pięciolatki, s. 62.
Opisywanie, co przedstawia obrazek. Określanie pierwszych głosek w słowie łodyga i nazwach rysunków. Rysowanie po śladach rysunków. Zaznaczenie liter ł, Ł w wyrazach.

Karty pracy Sześciolatki, s. 46–49.

Analiza i synteza słuchowa słowa łodyga. Budowanie schematu słowa łodyga. Budowanie schematu słowa Łatka. Budowanie modeli słów: łodyga, Łatka. Nazywanie zdjęć. Dzielenie ich nazw na głoski. Rysowanie pod każdym zdjęciem tylu kresek, z ilu głosek składa się jego nazwa. Zaznaczanie na niebiesko liter ł, Ł w wyrazach. Czytanie sylab, wyrazów, zdań. Czytanie nazw kwiatów. Rozwiązywanie rebusów. Wodzenie palcem po literze ł: małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter ł, Ł po śladach, a potem – samodzielnie.

Spacer – szukanie oznak wiosny w przyrodzie.

Nauka pierwszej zwrotki i refrenu piosenki „Wiosenne buziaki”. Swobodne zabawy ruchowe przy piosence.

 

24.03.2020r. /Wiosna na łące/

Cele główne:
 przeliczanie w zakresie 10,
 poznawanie nazw mieszkańców łąki,
 rozwijanie sprawności fizycznej.
Cele operacyjne
Dziecko:
 dodaje i odejmuje w zakresie 10,
 wymieni wybrane zwierzęta mieszkające na łące,
 aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

1. Zabawa matematyczna – Motyle i kwiaty
(potrzebne będą: klocki)

Przedstawiamy dziecku sytuacje, np.:

• Pewnego dnia zakwitły na łące 2 stokrotki; następnego dnia zakwitły jeszcze 3.
Ile stokrotek zakwitło na łące?

5 latki
– układają liczmany (klocki), liczą je i odpowiadają na pytanie.

6 latki
– układają działanie:
2+3=5
– odczytują je i odpowiadają na pytanie

Tak samo postępują przy kolejnych zadaniach
• Na łące rosło 8 stokrotek. Dzieci zerwały 4 stokrotki. Ile stokrotek zostało?
• W słoneczny dzień nad łąką fruwały 4 motylki cytrynki. Za chwilę przyleciało jeszcze 6 motylków. Ile motylków fruwa teraz nad łąką?
• Na kwiatach siedziało 10 motylków cytrynków. 3 motylki odfrunęły. Ile motylków zostało na kwiatach.

2. Karta pracy, cz. 3, s. 54.
Zaznaczanie drogi Ady i Olka do kwiatów. Nazywanie kwiatów. Rysowanie kwiatów po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

3. Karta Pracy cz.3 str 55
Przedstawianie sytuacji ukazanych na obrazkach za pomocą liczmanów. Odpowiadanie na pytania. Rysowanie po śladzie drogi pszczoły do ula.

4. Zabawa ruchowa- Mieszkańcy łąki

Dzieci reagują ruchem na dany akompaniament.
Np. żabki – skaczą w przysiadzie, kiedy usłyszą kołatkę (Ew. klaśnięcie w dłonie);
motylki – biegają, machając palcami jak skrzydełkami na wysokości ramion, przy dźwiękach grzechotki (Ew. butelka wypełniona grochem);
bociany- chodzą, unosząc wysoko kolana, z rękami wyciągniętymi w bok i poruszają nimi jak skrzydełkami, przy akompaniamencie bębenka (Ew. garnek i drewniana łyżka)

5. Opowieść ruchowa połączona z ćwiczeniami ortofonicznymi – Wiosno, gdzie jesteś?

Dzieci naśladują czynności i odgłosy, o których opowiada Rodzic.

Olek nie mógł się doczekać nadejścia wiosny. Postanowił wyjść do ogrodu i jej poszukać (maszerują w różnych kierunkach). Zobaczył drzewa z pąkami, delikatnie poruszające się na wietrze (naśladują poruszające się drzewa i ich szum). W oddali usłyszał śpiew ptaków (naśladują śpiew ptaków). Nad domem krążyły dwa bociany (biegają z szeroko rozłożonymi rękami), a potem brodziły po trawie, wysoko ponosząc nogi, i rozglądały się w poszukiwaniu żabek (maszerują z wysokim unoszeniem kolan, rozglądają się na boki). Klekotały cichutko, aby ich nie spłoszyć (cicho naśladują klekot bocianów). Żabki zauważyły niebezpieczeństwo i skakały w różnych kierunkach, aby się ukryć (naśladują żabie skoki). Nawoływały się cichutko (cicho kumkają), aby nie zwrócić na siebie uwagi. Było ciepło i przyjemnie. Olek przeciągnął się, aby rozprostować kości (przeciągają się). Nagle nad uchem usłyszał ciche bzyczenie. To pszczoła krążyła nad jego głową (naśladują brzęczenie pszczoły). Chłopiec przestraszył się. Zaczął uciekać. Wymachiwał rękami, aby ją odgonić (biegają i wymachują rękami). Nagle jego uwagę zwróciły kolorowe kwiaty. Olek pochylił się i je powąchał (naśladują wąchanie kwiatów), a potem głośno kichnął (kichają: aaa… psik!). „Nie muszę już dalej szukać wiosny” – pomyślał zadowolony, a potem, uśmiechnięty, wrócił do domu (maszerują, uśmiechając się do siebie)

 

25.03.2020r. /Pierwszy motyl/

Cele główne
kształtowanie poczucia rytmu w metrum trójdzielnym
• rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowej,
• rozwijanie sprawności manualnej,
• poznawanie budowy motyla
Cele operacyjne
Dziecko:
• wykonuje układ ruchowy do piosenki,
• wykonuje papierowego motyla,
• wymienia części motyla.

     1.   Zabawa twórcza – Na powitanie wiosny.

Dzieci wymyślają zdania, jakimi powitałyby wiosnę. Tworzą wspólne opowiadanie o przyjściu

wiosny poprzez łączenie w całość kolejnych zdań dopowiadanych przez chętne dzieci.

    2.   Karta pracy, cz. 3, s. 56.

Oglądanie obrazków. Omawianie etapów rozwojowych żaby. Kończenie rysowania żab według wzoru. Kolorowanie ich.

    3.   Słuchanie piosenki „Wiosenne buziaki” 

Tekst piosenki „Wiosenne buziaki”

I. Już rozgościła się wiosna,
słońce i kwiaty przyniosła.
Huśta się lekko na tęczy,
motyle i ptaki ślą wiośnie buziaki.
Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy,
tańczymy z wiosenką ja i ty.
Nawet gdy z burzy wiosenny deszcz,
to tylko radośniej tak tańczyć przy wiośnie.
Hop, hop, raz, dwa, trzy,
bzyczą już pszczoły i kwitną bzy.
A całe miasto całusy śle,
bez wiosny było tu źle.

II. Słońce rozdaje promyki,
gonią się w lesie strumyki.
Mrówki zaczęły porządki,
a grube ślimaki ślą wiośnie buziaki.
Ref.: Hop, hop…

III. Kwiaty swe płatki umyły
i świeże stroje włożyły.
Budzą się wszystkie zwierzaki.
Kociaki i psiaki ślą wiośnie buziaki.
Ref.: Hop, hop…

Rozmowa na temat piosenki

    4.   Zabawy przy piosence „Wiosenne buziaki”.

Ćwiczenia wyrabiające umiejętność świadomego poruszania się w rytm dźwięków instrumentu.

Bębenek.

Dzieci poruszają się zgodnie z rytmem wybijanym na bębenku: maszerują, podskakują.

Na przerwę w muzyce wykonują przysiad. Głośny dźwięk instrumentu oznacza wykonanie obrotu.

      5.  Ćwiczenie oddechowe – Łąka wiosną.

Dla każdego dziecka: kolorowy kwiatek z bibuły, zielona kartka, słomka.

Dzieci zajmują miejsca przy stolikach. Przed każdym dzieckiem na stoliku leżą wycięte z bibuły

kolorowe kwiatki oraz zielona kartka – łąka. Zadaniem dzieci jest przeniesienie jak

największej liczby kwiatków na swoją łąkę za pomocą słomki.

      6.  Ćwiczenie słuchowe – „Co słyszysz?” 

Rozpoznawanie głosów z łąki i prawidłowe nazywanie zwierząt, które je wydają.

    7.  Karta pracy, cz. 3, s. 57.

Oglądanie obrazka sasanki. Powtarzanie jej nazwy. Dorysowywanie brakujących części

sasanki na kolejnych rysunkach. Oglądanie obrazków przedstawiających, jak rozwijała się

sasanka. Określanie, czego potrzebują sasanka i inne rośliny, żeby się rozwijać.

  8.  Praca plastyczna – Pierwszy motyl.

Wprowadzenie – zapoznanie z etapami rozwoju motyla.

Wyprawka (teczka), karta 19, klej, nożyczki, kredki, flamastry.

  • Wycinanie z karty rysunku motyla.
  • Kończenie kolorowania rysunku motyla.
  • Nacinanie obrazka motyla w wyznaczonych miejscach i składanie go według wzoru.
  • Przyklejanie główki we właściwym miejscu.
  • Oglądanie wykonanego motyla
  • Porządkowanie miejsc pracy.

 

26.03.2020r. /Powitanie wiosny/

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• poznawanie przyczyn ochrony roślin,
• poznawanie zwyczajów związanych z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
• wie dlaczego należy chronić wybrane rośliny,
• wymienia zwyczaje związane z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny
  1. Rozmowa na temat wczesnowiosennych kwiatów. Zapoznanie i omówienie budowy kwiatu.

  1. Karta pracy, cz. 3, s. 58.

Czytanie całościowe (5-latki) lub samodzielne (6-latki) nazw kwiatów. Próby wyjaśniania, dlaczego niektóre z nich są pod ochroną. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

  1. Ciekawostka

Ochrona gatunkowa roślin to prawny sposób zabezpieczenia rzadko występujących gatunków dziko rosnących roślin zagrożonych wyginięciem. Gatunków chronionych nie wolno niszczyć, zrywać, zbierać, sprzedawać, nabywać, przewozić przez granicę państwa, nie

można niszczyć ich siedlisk itp. W niemal wszystkich państwach są gatunki roślin podlegających ochronie. W Polsce za początki ochrony gatunkowej uważa się przepisy chroniące cisa, jakie obowiązywały już w średniowieczu.

  1. Składanie w całość pociętych obrazków wczesnowiosennych kwiatów.

Rodzic przygotowuje dziecku wydrukowaną i pociętą na kawałki ilustrację przebiśniegu, krokusa, sasanki, zawilca.

Dzieci dostają koperty z pociętymi na kilka części obrazkami wczesnowiosennych kwiatów.

Składają je w całość i przyklejają na kartkach.

5 latki: Oglądanie, ułożonych i przyklejonych na kartkach puzzli z wczesnowiosennymi

kwiatami. Nazywanie swoich kwiatów. Dobieranie w pary (różne kwiaty) i określanie różnic między kwiatami.

6 latki: Czytanie całościowe nazw kwiatów: przebiśnieg, zawilec.

Dla każdego dziecka napisy: przebiśnieg, zawilec, oraz litery potrzebne do ułożenia napisów: sasanka, krokus.

Przyklejanie ich pod swoimi, umieszczonymi na kartkach puzzlami.

Pod ilustracją sasanki i krokusa, dzieci układają ich nazwy z liter i przyklejają pod obrazkami.

 

Przeczytaj

 

  1. Zabawy z zastosowaniem rymowanki o przebiśniegu.

Gdy poczuł, że zbliża się wiosna,

przebił śnieg i na świat się wydostał.

Wypowiadanie rymowanki przez dzieci ze zwiększającym się natężeniem głosu, a następnie

z malejącym natężeniem głosu.

  1. Układanie przez Rodzica, a potem przez dzieci, zdań o przebiśniegu. Liczenie słów w poszczególnych zdaniach przez dzieci.

Np:

Przebiśnieg przebija śnieg.

Przebiśniegi są kwiatami objętymi ochroną.

Przebiśnieg ma białe, delikatne płatki.

 

  1. Karta pracy, cz. 3, s. 59.

Kolorowanie rysunków kwiatów. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

  1. Założenie kącika przyrody hodowli z dostępnych cebulek kwiatowych, nasion czy fasoli .

Rodzic przygotowuje dla dziecka: doniczkę, rękawiczki ochronne, cebulkę, kartkę oraz  kredki.

Oglądanie cebulek kwiatowych/nasion/fasoli, porównywanie ich wyglądu, wypowiedź dzieci o tym, czego potrzebuje roślina do życia. Sadzenie cebulek w doniczkach oznaczonych etykietkami z rysunkami danej sadzonki. Codzienne pielęgnowanie, obserwowanie wzrostu roślin; dzielenie się swoimi spostrzeżeniami.

  1. Zapoznanie z cyklem życia kwiatu

  1. Zabawa ruchowa z elementem wyprostnym – Wiosenne kwiaty.

Grzechotka (np. butelka z kaszą/grochem/ryżem)

Dzieci są kwiatami. Przykucają; budzi je wiosenne słońce – delikatny akompaniament

na grzechotce. Powoli wstają, prostują łodyżki, liście, wyciągają główki kwiatowe

w kierunku słońca. Brak akompaniamentu jest sygnałem do powolnego przyjęcia pozycji wyjściowej.

  1. Wspólne powitanie wiosny przez starsze dzieci i młodsze dzieci.
  • Poznawanie ciekawostek na temat obrzędów związanych z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny.

Ciekawotka

Dawniej na wsiach, gdy kończyła się zima, przynoszono nad rzekę słomianą, dużą kukłę, którą topiono lub palono. Nazywaną ją Zimą, Marzanną, Moreną, Marzaniokiem, Śmiercichą,

Śmietką, Śmierteczką. Nazwy te kojarzą się ze śmiercią, ponieważ marzannę uważano za

uosobienie śmierci, zimy, chorób. Ludzie byli przekonani, że jej utopienie spowoduje nadejście wiosny. Marzannę wynoszono ze wsi całą gromadą. Robiono to po zabawie albo w jej trakcie. Niesiono ją, trzymając wysoko, lub wywożono na taczkach. Topiono ją po wcześniejszym rozebraniu. Wierzono, że oddanie kukły władcom wód spowoduje urodzaj na polach.

 

  • Wspólne dekorowanie kukły marzanny dowolną techniką plastyczną.
  • Wyjście dzieci i rodziców z marzanną do ogrodu,

Idąc, dzieci skandują podane przez Rodzica hasła. Np.

Wiosno, wiosno, nie zwlekaj,

przybądź do nas z daleka.

lub

Zimę, zimę żegnamy,

wiosnę, wiosnę witamy.

 

Dzieci idą dookoła ogrodu za marzanną niesioną przez Rodzica.

W ogrodzie:

  • dziecko wraz z Rodzicem zatrzymują się wokół marzanny, głośno powtarzają okrzyki, a potem śpiewają piosenki i mówią wiersze o wiośnie,
  • dzieci ustalają, co zrobić z marzanną (spalić jej na placu nie mogą, utopić w pobliskiej rzece, pobliskim jeziorze, zalewie – nie mogą, bo zanieczyściłyby środowisko); powinny dojść do wniosku, że mogą rozłożyć ją na części i wyrzucić do kosza.

Dzieci powracają do domu. Krótko rozmawiają na temat pożegnania zimy i powitania wiosny. Dzielą się swoimi wrażeniami.

 

  1. Układanie zdań przeczących do podanych zdań twierdzących.

Rodzic mówi zdania, a dzieci podają przykłady zdań przeczących. Kilka przykładów zdań przeczących (do podanych) podaje Rodzic.

W sklepie warzywniczym kupimy buty.

W sklepie warzywniczym nie kupimy butow.

W piekarni kupimy mleko.

− W piekarni nie kupimy mleka.

− Mama zamowiła w cukierni tort.

− Mama nie zamowiła w cukierni tortu.

− Ala ma w koszyku bułki i chleb.

− Ala nie ma w koszyku bułek i chleba.

5 latki:

Karty pracy Pięciolatki, s. 61.

Czytanie z Rodzicem tekstu wyrazowo-obrazkowego.

6 latki:

Zapoznanie z monetami i banknotami o nominałach:

1 zł, 2 zł, 5 zł, 10 zł.

Napisy: bankier, banknoty, bankomat, kartoniki z liczbami (od 0 do 9), litery potrzebne do ułożenia napisów: bank, To monety, koperty z kartonowymi kołami (10–13 sztuk), tacki, po dwie sylwety monet o nominałach: 1 zł, 2 zł, 5 zł.

Odczytanie umieszczonych w widocznym dla dziecka wyrazów:

bankier, banknoty, bankomat.

−Kim jest bankier? Czym się zajmuje?

−Do czego służy bankomat? Co to są banknoty?

  • Wyodrębnianie wspólnego wyrazu z wyżej wymienionych określeń – ułożenie wyrazu bank z liter alfabetu.

Wycięte litery alfabetu dla dziecka.

  • Rozmowa na temat działalności banku.

− Co to jest bank? Czy jest potrzebny? Dlaczego?

− Kto pracuje w banku? Co powinni umieć ludzie pracujący w banku?

  • Ćwiczenia w szybkim liczeniu – Kto nadaje się na bankiera?

Dziecko siedzące przed Rodzicem otrzymuje koperty z kartonowymi kołami (10–13 sztuk) oraz tacki. Rodzic pokazuje kartonik z liczbą (od 0 do 9), a dzieci w określonym czasie wyjmują z kopert i układają na tacy tyle kół, ile wskazuje liczba. Gdy Rodzic powie: Stop, dzieci odkładają koperty na tackę i już nie układają kół. Następnie wybrane dziecko sprawdzają zgodność liczby swoich liczmanów z liczbą pokazaną przez Rodzica Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.

Po każdorazowym przeliczeniu kartonowe koła znów wracają do kopert.

  • Zapoznanie z monetami i banknotami o nominałach:

1 zł, 2 zł, 5 zł, 10 zł. Rozpoznawanie i nazywanie nominałów monet.

Po dwie sylwety monet o nominałach: 1 zł, 2 zł, 5 zł.

Rodzic przypina na np. tablicy po dwie sylwety monet.

Dzieci nazywają monety, a następnie układają napis: To monety, z kartoników z literami.

  • Podział liczby 10 na składniki, z wykorzystaniem sylwet monet.

Rodzic zwraca się do dziecka:

− Wyobraź sobie, że już jesteś bankierem, a ja przychodzę do ciebie po pieniądze.

Chcę wypłacić 10 zł, a ty dysponujesz tylko monetami o nominałach: 1 zł, 2 zł, 5 zł.

Czy potrafisz wypłacić mi 10 zł?

  • Układanie na tablicy lub na stoliku przed dzieckiem sylwet monet w różnych

wariantach, tak aby dawały 10 zł, np.

Dziecko może samodzielnie przedstawiać te sytuacje, wykorzystując krążki z kopert, na których napiszą liczby: 1, 2, 5.

6 latki

  • Karty pracy Sześciolatki, s. 50–51.
  • Czytanie napisu – To monety. Oglądanie monet (z obu stron). Odczytanie napisu – To

banknot. Oglądanie banknotu (przód i tył).

  • Liczenie pieniędzy w każdym szeregu. Naklejanie obok nich obrazka monety lub

banknotu o tej samej wartości.

  • Rozmienianie pieniędzy na drobne – naklejanie obok zdjęcia pieniędzy odpowiednich

monet, których suma da taką samą wartość.

  • Oglądanie zdjęć pieniędzy z innych krajów, w tym należących do Unii Europejskiej.

 

27.03.2020r. /Poszukiwanie oznak wiosny/

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• utrwalanie oznak wiosny,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,
• wymienia oznaki wiosny,
• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.
  1. Karta pracy, s. 60.

Słuchanie tekstu i rysowanie po śladach. Rysowanie po śladzie drogi motylka cytrynka do

krokusa.

  1. Oglądanie reprodukcji malarskich przedstawiających wiosnę – rozmowa na temat wiosny.

Dla każdego dziecka: wyprawka (teczka), reprodukcje obrazów: Claude`a Moneta Wiosna, Williama McTaggarta Wiosna.

Dzieci wypowiadają się na temat wiosny przedstawionej na reprodukcjach.

Claude`a Moneta „Wiosna”

Williama McTaggarta „Wiosna”

  1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej „Ozimina”.

Książka (s. 54–55)

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=57

Rodzic czyta opowiadanie, a dziecko ogląda ilustracje w książce.

 

Zbliżała się wiosna. Słońce świeciło coraz mocniej, a dni stawały się coraz dłuższe. Olek

z Adą przeglądali księgozbiór babci i dziadka. Były tam książki o przyrodzie.

– Dziadku, co to jest ozimina? – zapytał Olek.

– To są rośliny, najczęściej zboża, które wysiewa się jesienią, bo lubią spędzać zimę pod śniegiem.

Wtedy najlepiej rosną.

– A ja myślałem, że to są zimne lody! Na przykład ozimina waniliowa, ozimina czekoladowa…

– Cha, cha, cha! Poproszę dwie kulki oziminy rzepakowej – roześmiał się dziadek. – Świetnie

to wymyśliłeś. Jednak oziminy nie sprzedaje się w cukierniach ani w lodziarniach. Jeśli

chcecie, możemy się zaraz wybrać na spacer i sprawdzić, jakie są oznaki wiosny i co wykiełkowało

na polach.

– Ja wolę zostać z babcią – powiedziała Ada. – Poczekam, aż wiosna sama do mnie przyjdzie.

– Mam pomysł – stwierdziła babcia. – Wy idźcie szukać wiosny na polach, a my z Adą

sprawdzimy, czy przypadkiem nie ukryła się w naszym ogrodku.

Olek z dziadkiem wyruszyli na poszukiwanie wiosny. Szli skrajem lasu, a Olek co chwilę

przystawał i pytał dziadka o nazwy roślin. Podziwiali białe zawilce i fioletowe przylaszczki. Olek

miał trudności z wymówieniem słowa „przylaszczka” i było dużo śmiechu. Dziadek, wielbiciel

i znawca ptaków, opowiadał Olkowi o przylatujących na wiosnę ptakach.

– Na pewno przylecą do nas bociany i jaskółki – powiedział Olek. – A jakich ptaków nie

wymieniłem?

– Są takie niewielkie szare ptaki z białymi brzegami na ogonku. Na pewno usłyszymy ich

przepiękny śpiew nad polami.

– Już mi się przypomniało! To skowronki! – zawołał Olek.

– Brawo! A znasz taki wierszyk?

Dziadek przystanął, wcielił się w aktora na scenie i zaczął recytować:

Szpak się spotkał ze skowronkiem.

– Przyszła wiosna! Leć na łąkę!

Czas na twoje ptasie trele,

z tobą będzie nam weselej.

– Drogi szpaku – rzekł skowronek –

gardło całe mam czerwone,

łykam syrop i pigułki,

niech kukają więc kukułki.

Kuku, kuku – wiosna śpiewa!

Pąki rosną już na drzewach.

Kuku, wiosna!

Wiosna, kuku!

Będzie radość do rozpuku!

Olek pochwalił dziadka za świetną pamięć i ocenił jego wystąpienie na szostkę.

Słońce grzało coraz mocniej. Za zakrętem polnej drogi Olek zobaczył zielone pole. Ciągnęło

się aż po horyzont.

– Dziadku, to wygląda jak zielone morze!

– To jest właśnie ozimina rzepakowa. Rzepak kwitnie na żółto. A tam rosną jęczmień i żyto,

widzisz?

– Tak! I te wszystkie rośliny spały pod śniegiem przez całą zimę?

– Tak. A kiedy słońce roztopiło śnieg, od razu napiły się wody.

– Mądre te zboża – podsumował Olek. – Wiedzą, kiedy leżeć, kiedy kwitnąć i kiedy dojrzewać.

– Czasami pogoda płata figle i niszczy całą uprawę, niestety. Nie może być ani zbyt zimno,

ani zbyt gorąco, bo rośliny obudzą się za wcześnie.

– Tak jak niedźwiedź – zauważył Olek. – Jeśli obudzi się za wcześnie, to będzie ziewał przez

cały czas.

Wracając, nazrywali naręcze wierzbowych bazi, bo Ada uwielbiała je głaskać. Bazie są milutkie

jak kotki. W oddali usłyszeli cudny śpiew skowronka.

„To już naprawdę wiosna!” – pomyślał Olek.

W ogródku spotkali Adę, która zrobiła swój własny malutki klombik.

– Zobacz, to są fioletowe krokusy, a te białe dzwoneczki to przebiśniegi, bo przebiły śnieg,

żeby wyrosnąć – wyjaśniła bratu.

– A my widzieliśmy rzepak i słyszeliśmy skowronka. A tu mam dla ciebie bukiet kotków –

Olek wręczył siostrze bazie.

– Kizie-mizie! – ucieszyła się dziewczynka, a potem szepnęła bratu na ucho:

– Chodź, pokażę ci robale…

– Robale? Jakie robale?

– Kwitnące. Wyrosły na drzewie.

Podeszli do drzewa, z którego zwisały żółto-zielone rośliny, wyglądające jak włochate gąsienice.

Było ich tak dużo, że przypominały setki małych żółtych warkoczyków.

– Robaczywe drzewo. Nie boisz się?

– Nie. Na początku myślałam, że to robaki, ale babcia mi powiedziała, że to jest leszczyna.

A wiesz, co z niej wyrośnie?

– Leszcze, czyli ryby – zażartował Olek.

– Nie wygłupiaj się. Wyrosną z niej orzechy laskowe – pochwaliła się swoją wiedzą Ada.

Tego dnia wszyscy poczuli wiosnę. Powietrze pachniało parującą ziemią, kwiatami i świeżością.

Nikt nie miał ochoty oglądać telewizji ani nawet słuchać radia, bo wokoło odbywał się

ptasi koncert. Dziadek pogwizdywał wesoło i planował, co nowego posadzi w ogrodzie.

– A co zrobisz, jak wiosna się jutro schowa i znowu będzie zimno? – zapytała Ada.

– Wiosna? Przecież u nas w domu zawsze jest wiosna.

– Jak to?

– Wiosna to wasza babcia! – powiedział dziadek i dał babci całusa.

  1. 6 latki głośno czytają teksty umieszczone pod ilustracjami do opowiadania.
  2. Rozmowa na temat opowiadania.

− Co to jest ozimina?

− Gdzie poszli Olek z dziadkiem?

− Jakie oznaki wiosny widzieli?

− Co to są bazie-kotki?

− Co robiła Ada?

− Co to są robale?

  1. Zabawa ruchowa Podglądamy przyrodę.

Dzieci, w leżeniu przodem (na brzuchu), naśladują obserwowanie przyrody przez lornetki.

Trzymają przed oczami dłonie zwinięte w pięści (lub rolki po papierze ręcznikowym/toaletowym) i co chwilę starają się podnieść łokcie tak, aby nie dotykały podłogi.

  1. Indywidualne układanie puzzli

Dla każdego dziecka: wyprawka (teczka), puzzle Wiosna.

  1. Ćwiczenie pamięci ruchowej – Wiosenne obrazki.

Kreślenie przez Rodzica palcem w powietrzu rysunków związanych tematycznie z wiosną. Odgadywanie przez dzieci, co N. narysował. Samodzielne odtwarzanie rysunku.

Rodzic rysuje np. chmury, krokusa, bociana, bazie, słońce, deszcz.

  1. Zabawa Czy to już wiosna?

Zielony kartonowy listek dla każdego dziecka.

Dzieci podnoszą w górę zielone, kartonowe listki wtedy, kiedy usłyszą informację zapowiadającą wiosnę. Np.

− Po trawie chodzą bociany.

− W lesie wyrosły prawdziwki i kurki.

− Mocno świeci słońce i dni są coraz dłuższe.

− W ogrodzie zakwitły przebiśniegi i krokusy.

− Dzieci zjeżdżają z górki na nartach.

−  Na drzewach pojawiły się zielone listki.

− Wieje mroźny wiatr i sypie śnieg.

− Nad stawem kumkają żaby.

 Dowolny taniec przy nagraniu utworu Antonia Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna.

Nagranie utworu Antonia Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna.

  1. Karta pracy Pięciolatki, s. 61.

Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie w każdym kolejnym

polu o jedną kroplę deszczu więcej niż w poprzednim.

  1. Karta pracy Sześciolatki, s. 63.

Oglądanie rysunków z figur. Liczenie figur każdego rodzaju. Zaznaczanie ich liczby

kropkami przy odpowiednich figurach na dole karty. Kolorowanie wybranego rysunku.

 

 

 

Język angielski – przykładowe piosenki

Hello:
Family:
Colours
Counting – liczenie
Christmas
Animals – zwierzęta
Winter – zima
St valentine’s day
Commands – polecenia

Wycieczka

26.02.2019 (wtorek) – wycieczka

Spotkanie z policjantem – Gr. III, Gr.VI

Spotkanie z policjantem – Gr. III, Gr.VI

Język Angielski – piosenki

Informujemy, że piosenki które śpiewamy na zajęciach pochodzą z kanału Super Simple Songs – zapraszamy do słuchania w domu.

Happy New Year!

Szukaj