Gr. II

Drodzy Rodzice!

W związku  z zaistniałą sytuacją, proponuję Wam i Waszym Dzieciom, zabawy i ćwiczenia, które realizowane byłyby w przedszkolu. Chętni i zainteresowani Rodzice, mają możliwość  wykorzystania w domu  scenariuszy zajęć, które będę codziennie publikować.

W pracy korzystam z oferty wydawnictwa Mac Edukacja – nasz pakiet książek to:

  • Kolorowy start – 4 latki

Aby otrzymać bezpłatny dostęp do bogatej biblioteki tego wydawnictwa, wystarczy wypełnić formularz dostępny na stronie www.mac.pl/publikacje.

Gdyby mieli Państwo jakiekolwiek pytania, proszę o kontakt.

Pozdrawiam i życzę przyjemnej zabawy 🙂

Agnieszka Kaczmarczyk

 

Tydzień IV: Nadeszła wiosna

 

Dzień 1. Witamy cię, wiosno 30.03.2020r.

 

  • Zabawa z wykorzystaniem rymowanki

Dzieci ilustrują tekst rymowanki.

Dzieci za nauczycielem:

Wiosna do nas przyszła maszerują w miejscu,

cała roześmiana.

Rozsypała krokusy, naśladują sypanie kwiatów,

wypuściła bociana. biegają po sali, poruszając rękami – skrzydłami.

  • Słuchanie wiersza B. Formy Nadeszła wiosna.
  1. Ćwiczenia w książce, s. 44, 45.

Oglądanie obrazka. Opowiadanie o Wiośnie i o tym, jak ją witały zwierzęta.

  • Co znajdowało się w koszu pani Wiosny?
  • Co robiła Wiosna?
  • Kto krążył obok jej głowy?
  • Jakie zwierzęta szły za Wiosną?
  1. Słuchanie wiersza.

Spojrzał w okno mały Paweł,

a w ogrodzie wiosna…

Świeżą trawę, przebiśniegi

w koszu nam przyniosła.

Obudziła pąki kwiatów

w parku i w ogrodzie.

Zapomnijcie, moi mili,

o śniegu i chłodzie.

Pożyczyła od słoneczka

garść ciepłych promieni.

Gdy ogrzeje nimi ziemię,

świat się zazieleni.

 

Rozmowa na temat wiersza:

– Co zrobiła wiosna?

– Co jeszcze się zmieniło?

 

 Pozdrawiam i życzę przyjemnej zabawy!

Agnieszka Kaczmarczyk

 

 

Dzień 2. Bazie – kotki  31.03.2020r.

  • Zabawy z wykorzystaniem tekstu.

Krokus, sasanka, kępka przebiśniegów. Zakwitły, chociaż jest jeszcze trochę śniegu.

Dzieci wypowiadają tekst z różną dynamiką (głośno, cicho) i w różnym tempie (wolno, szybko).

  • Bazie kotki – ćwiczenia w liczeniu.

Gałązki można zastąpić dowolnymi elementami: klockami, zabawkami, guzikami itp.

Nauczyciel umieszcza w dwóch wazonach gałązki z baziami wierzbowymi: w jednym wazonie – trzy, a w drugim – cztery.

  • Dzieci liczą gałązki w jednym wazonie. Umieszczają przy nim kartonik z odpowiednią liczbą krążków. Potem liczą gałązki w drugim wazonie i też umieszczają przy nim kartonik z odpo­wiednią liczbą krążków. Porównują liczbę gałązek w wazonach; określają, gdzie jest więcej gałązek, a gdzie mniej, o ile więcej (o ile mniej).

Nauczyciel dokłada do każdego wazonu po jednej gałązce z baziami. Dzieci liczą gałązki w tym wazonie, gdzie były trzy gałązki, i zmieniają kartonik z krążkami, dając teraz nowy, z czterema krążkami.

Nauczyciel pyta:

  • Ile gałązek z baziami było w tym wazonie?
  • Ile dołożyliśmy?
  • Pokażcie mi cztery palce. Dołóżcie jeden palec. Policzmy wspólnie: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć. A teraz policzcie sami.
  • Dzieci liczą gałązki z baziami w drugim wazonie i zamieniają kartonik z krążkami, dając teraz nowy, z pięcioma krążkami.
  • Karta pracy, cz. 2, s. 26.

Rysowanie w każdej kolejnej pętli o jedną gałązkę więcej. Oglądanie obrazków, które są na dole strony; liczenie gałązek z baziami. Zamknięcie kart pracy i powtórzenie kolejności obrazków.

 

Pozdrawiam i życzę przyjemnej zabawy!

Agnieszka Kaczmarczyk

 

 

 

Tydzień III: Wiosna tuż-tuż

Dzień 1. (23.03.2020r.- poniedziałek)     W marcu

Cele ogólne:

  • rozwijanie mowy; rozwijanie sprawności fizycznej.

 

Cele operacyjne:

Dziecko:

  • wymienia oznaki zbliżającej się wiosny; uczestniczy w ćwiczeniach.

 

Środki dydaktyczne: wiersz I. Suchorzewskiej W marcu, ilustracje do wiersza, piosenka Przyszedł nocą miś, rymowanka, nagrania: skocznej melodii, dowolnej melodii, paski kolorowej bibuły, szarfy, krążki: ciemne i jasne, tamburyn, książka, s. 42.

Przebieg dnia

I część realizowana do śniadania

  1. Zabawa z wykorzystaniem rymowanki.

Dzieci dobierają się w pary, stają naprzeciwko siebie. Uderzając raz w swoje dłonie, raz w dłonie partnera, powtarzają za nauczycielem rymowankę (jedno klaśnięcie to jedno słowo).

Gdy wiosna nadchodzi,

często bywa tak –

że raz świeci słońce,

to znów pada śnieg,

deszcz lub wieje wiatr.

Zestaw zabaw ruchowych – nr XXIII.

Poznawanie własnego ciała

  • chodzenie na sztywnych nogach
  • w siadzie, uderzanie o podłogę całą stopą, na przemian: szybko i wolno
  • naśladowanie min pokazywanych przez nauczyciela.

Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu

  • jedno dziecko ucieka, skacząc obunóż, a drugie je goni, też skacząc obunóż
  • jedno dziecko leży tyłem, a drugie obchodzi je na czworakach.

Nawiązanie kontaktu z partnerem

  • ćwiczenia z:
  • jedno dziecko leży tyłem, a drugie ciągnie je za przeguby rąk
  • ćwiczenia przeciwko:
  • jedno dziecko w siadzie podpartym, w rozkroku, a drugie stara się je przesunąć.

Ćwiczenia kreatywne

  • dzieci naśladują chód robotów
  • tańczą przy nagraniu skocznej melodii z paskami kolorowej bibuły.

 

II część – główne zajęcia

Słuchanie wiersza I. Suchorzewskiej W marcu.

  1. Ćwiczenia w książce, s. 42.

Oglądanie obrazków. Opowiadanie historyjki o tym, co przydarzyło się bałwankowi. Wyjaś-

nianie, dlaczego tak się stało.

  • Dlaczego bałwanek się roztopił?

Co jeszcze zmieniło się w przyrodzie wokół was?

Zabawa ruchowa z wykorzystaniem rymowanki.

Nauczyciel mówi rymowankę, a dzieci naśladują miną i ruchem zachowania bałwanka.

Stoi bałwanek, stoi, nikogo się nie boi.

Gdy coraz cieplej było – bałwanka nam ubyło.

Teraz w miejscu bałwanka kałuża błyszcząca jak szklanka.

  1. Słuchanie wiersza.

Raz śnieg pada,

a raz deszczyk.

Na jeziorze

lód już trzeszczy.

Błękit nieba

lśni w kałuży,

bałwan w słońcu

oczy mruży.

Koniec zimy.

Przerwa.

Dzwonek.

To nie dzwonek.

To skowronek.

  1. Rozmowa na temat wiersza.
  • Co świadczy o tym, że kończy się zima?
  • Czy wiecie, dlaczego na skowronka mówimy wiosenny dzwonek?

Zabawa ruchowa Słońce i krople wody.

Dzieci – krople wody – biegają po sali, są padającym deszczem, który spada na ziemię. Gdy usłyszą dźwięki tamburynu, przykucają, bo zmroził je marcowy, mroźny wiatr. Dziecko – słoń­ce – biega po sali i dotyka zamarzniętych kropel, zapraszając je do zabawy. Krople biegają za słońcem. Dźwięki tamburynu oznaczają, że powrócił marcowy wiatr i je znowu zamroził.

Zestaw ćwiczeń ruchowych – nr XIX.

  • Ćwiczenia orientacyjno-porządkowe i rytmizujące.

Dzieci maszerują po kole przy dźwiękach muzyki. Zaznaczają za nauczycielem tupnięciem każdą mocną część taktu 4/4.

  • Podskok i bieg.

Dzieci biorą szarfy i układają z nich na podłodze kółka. Wskakują do środka kółek, wyskakują na zewnątrz. Na sygnał nauczyciela chwytają szarfy i biegną, rytmicznie wymachując nimi nad sobą (powtarzają ten cykl kilka razy).

  • Improwizacja ruchowa – Mój pojazd.

Dzieci nakładają szarfy i naśladują ruch samochodów, rowerów lub innych pojazdów. Potem naśladują naprawianie pojazdów (pompowanie koła, przykręcanie części, nalewanie benzyny…), a po chwili jadą dalej.

  • Ćwiczenia w różnicowaniu wysokości dźwięków.

Nauczyciel rozkłada w sali krążki: ciemne i jasne (dwa razy więcej krążków niż jest dzieci). Przy nagraniu melodii w wiolinie, dzieci chwytają jasne krążki i tańczą na palcach (wysoko). Przy nagraniu melodii w basie – dzieci szybko zmieniają krążki na ciemne i okrążają je do­wolnie w niskiej pozycji, np. na czworakach.

  • Zabawa rytmiczna Zegary.

Nauczyciel recytuje:

Mam w domu zegary,

które by tylko tykały:

tyki, taki, tyki, taki,

tyki, taki, tyki, taki.

Bim-bam, bim-bam,

bim-bam, bim-bam.

Dzieci w siadzie skrzyżnym, uderzają rytmicznie w podłogę na słowa: Tyki, taki… (osiem razy), a potem przy słowach : Bim-bam… naśladują ruch wahadła zegara, wykonując skłony boczne w jedną i drugą stronę.

 

III część realizowana po podwieczorku

  1. Zabawa Wiatr, deszcz, burza.

Dzieci siedzą w kole. Nauczyciel umawia się z nimi, że gdy będą pocierać dłońmi o siebie – to będzie wiatr, gdy będą uderzać dłońmi o uda – deszcz, a gdy będą tupać nogami – burza.

Nauczyciel wymienia nazwy elementów pogody (stara się często je zmieniać). Dzieci odpo­wiednio reagują.

  1. Dowolny taniec przy piosence Przyszedł nocą miś (sł. H. Bechlerowa, muz. U. Smoczyńska).

Ba – łwa-nki dro – gą szły, ba – łwa-nków by – ło trzy. Pła – ka – ły, na – rze – ka – ły, łzy z o – czu o – cie – ra – ły, łzy z o – czu o – cie – ra – ły.

  1. Bałwanki drogą szły,

bałwanków było trzy.

Płakały, narzekały,

łzy z oczu ocierały. (bis)

  1. – Ach, czas nam w drogę, czas,

już wiosna goni nas.

Choć się uśmiecha ładnie,

kożuszki nam ukradnie. (bis)

III. I przyszedł nocą dziś

puszysty, biały miś.

I zabrał trzy bałwanki

na wielkie, srebrne sanki. (bis)

  1. I w taki kraj je wiózł,

gdzie śnieg i wiatr, i mróz,

gdzie sroga zima biała

ma z lodu srebrny pałac

 

Życzę przyjemnej  zabawy!!!

 

Agnieszka Kaczmarczyk

 

 

Dzień 2. Odgłosy ptaków (24.03.2020r. – wtorek)

Cele ogólne:

  • rozwijanie umiejętności tworzenia kolekcji; rozwijanie mowy.

 

Cele operacyjne:

Dziecko:

  • segreguje guziki pod względem kolorów oraz pod względem wielkości; mówi wyraźnie.

 

Środki dydaktyczne: piosenka Przyszedł nocą miś, nagranie skocznej melodii, paski kolorowej bibuły, kolorowe guziki różnej wielkości, z różną liczbą dziurek, tacki, taca, szarfy, zdjęcia, obrazki i rysunki ptaków, tamburyn, książka, s. 43.

 

Przebieg dnia:

I część realizowana do śniadania

  1. Ćwiczenia w książce, s. 43.

Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego – nauczyciel czyta tekst, a dzieci podają nazwy ob­razków.

Zestaw zabaw ruchowych – nr XXIII (przewodnik, s. 62).

II zajęcia główne

Kolorowe guziki – tworzenie kolekcji.

Nauczyciel przygotowuje guziki różniące się kolorem (czerwone, niebieskie, zielone, żółte, brązowe, białe, fioletowe i pomarańczowe), wielkością (małe, duże), liczbą dziurek (z dwoma dziurkami i z czterema dziurkami).

  • Dzieci siedzą w kole. W jego środku leżą tacki i, na tacy, rozsypane guziki. Nauczyciel bierze po jednym guziku w każdym kolorze. Dzieci określają ich kolory, a nauczyciel kładzie na tackach po jednym guziku w danym kolorze. Potem dzieci segregują guziki według kolorów, kładąc je na wyznaczonych (guzikiem) tackach.

Nauczyciel z dziećmi nazywa utworzone kolekcje. Wskazuje tacki, a dzieci mówią, w jakim kolorze guziki się tam znajdują.

Oceniają na oko liczebność poszczególnych kolekcji (nauczyciel tak przygotowuje guziki, że w jednym kolorze jest ich bardzo dużo, a w innym bardzo mało, liczba pozostałych jest porównywalna).

  • Nauczyciel pyta dzieci:
  • Czym jeszcze różnią się guziki?

Jeżeli dzieci nie wiedzą, pokazuje im mały guzik i duży guzik.

Potem dzieci segregują guziki według wielkości i nazywają otrzymane kolekcje: duże guziki, małe guziki. Oceniają na oko, których guzików jest więcej – małych czy dużych.

Jeżeli dzieci wykazują zainteresowanie, można jeszcze segregować guziki według liczby dziurek.

Zabawa ruchowa Słońce i krople wody (przewodnik, s. 63).

Ćwiczenia logopedyczne – Ptaki.

Nauczyciel rozkłada na podłodze szarfy – gniazdka. W każdym gniazdku śpi ptaszek – dzieci przykucają w środku szarf. Na sygnał nauczyciela ptaszki budzą się, przeciągają, ćwierkają. Potem fruwają, biegając na palcach po sali i machając rękami – skrzydełkami. Na drugi sygnał nauczyciela ptaszki wracają do swoich gniazd – przykucają, pochylają głowy, zasypiają.

  • Ćwierkanie.

Dzieci – ptaszki – siadają w swoich gniazdkach – szarfach i przygotowują się do ćwierkania: ruszają dzióbkami (usta mają ściągnięte, wysunięte do przodu, następnie opuszczają żuchwę i unoszą ją), płuczą wodą gardziołka (naśladują płukanie gardła, wydając dźwięk podobny do głoski g), ćwierkają: ćwir, ćwir, ćwir…

  • Naśladowanie ptaków.

Nauczyciel naśladuje głosy ptaków, a dzieci starają się rozpoznać, co to za ptaki. Potem dzieci naśladują głosy ptaków z nauczycielem.

Np. wróbel – ćwir, ćwir, ćwir…

Sowa – uhu, uhu, uhu…

Kukułka (która jeszcze nie powróciła) – kuku, kuku, kuku…

Bocian – kle, kle, kle…

Skowronek – dzeń, dzeń, dzeń…

  • Śpiewanie znanej piosenki głosem wybranego ptaka.

Spacer w pobliżu przedszkola – szukanie oznak zbliżającej się wiosny.

 

III  część realizowana po podwieczorku

  1. Dowolny taniec przy piosence Przyszedł nocą miś (przewodnik, s. 64).
  2. Kolorowanie rysunku wybranego ptaka (bociana, skowronka, jaskółki).

Nauczyciel wcześniej pokazuje zdjęcia, obrazki tych ptaków.

  1. Zabawy swobodne w wybranych kącikach.

 

Życzę przyjemnej zabawy!

Agnieszka Kaczmarczyk

 

 

Dzień 3. Bałwanki odchodzą (25.03.2020 r –środa)

Cele ogólne:

  • kształtowanie poczucia rytmu; rozwijanie sprawności fizycznej.

 

Cele operacyjne:

Dziecko:

  • uczestniczy w zabawie inscenizacyjnej przy piosence; bierze czynny udział w ćwiczeniach.

 

Środki dydaktyczne: wiersz W. Scisłowskiego Krokus, piosenka Przyszedł nocą miś, zdjęcie krokusów, nagrania: skocznej melodii, dowolnej muzyki, szarfy, paski kolorowej bibuły, krążki – ciemne i jasne, karty pracy, cz. 2, s. 24, 25.

Przebieg dnia

I

  1. Słuchanie wiersza W. Scisłowskiego Krokus.

Kwitnie górska łąka,

choć śnieg jeszcze prószy.

Te liliowe kwiaty – to właśnie krokusy!

Wiosna nad Tatrami robi pokus-pokus

i oto spod śniegu wychyla się krokus.

  • Oglądanie zdjęcia krokusa.
  1. Karta pracy, cz. 2, s. 24.

Oglądanie zdjęć wiosennych kwiatów. Wskazywanie krokusów. Słuchanie nazw pozostałych kwiatów.

Zestaw zabaw ruchowych – nr XXIII (przewodnik, s. 62).

II

Zabawy przy piosence Przyszedł nocą miś.

  1. Zabawy z wykorzystaniem przysłowia W marcu jak w garncu.

Nauczyciel mówi przysłowie w różnym tempie, w różnym rytmie, z różną intonacją, a dzieci powtarzają za nim tekst.

  1. Słuchanie piosenki (przewodnik, s. 64).
  2. Rozmowa na temat piosenki.
  • Co robiły bałwanki? Dlaczego?
  • Ile było bałwanków?
  • Kto przyszedł do nich nocą?
  • Gdzie miś zawiózł bałwanki?
  1. Zabawa przy piosence.

Dzieci – bałwanki – dobierają się po troje i ustawiają w małe wężyki, zajmując całą przestrzeń sali. Jedno z dzieci – miś – stoi pod ścianą.

I zwrotka

Dzieci w trzyosobowych rzędach chodzą w różne strony sali.

II zwrotka

Z każdego rzędu tworzy się małe kółeczko. Bałwanki zwracają się przodem do środka, kiwają głowami, zrezygnowane machają ręką i wraz z zakończeniem zwrotki przykucają.67

III zwrotka

Dzieci stukają o podłogę w rytmie piosenki; z rogu sali wychodzi wolno miś i dotknięciem zaprasza bałwanki do drogi. Dzieci z dotkniętego przez misia kółka wstają i ustawiają się, tworząc zaprzęgi – dwoje staje z przodu, a jedno z tyłu, wszystkie trzymają się za ręce.

IV zwrotka

Zaprzęgi biegną w rytmie ósemek za misiem, który prowadzi je w różnych kierunkach.

Zestaw ćwiczeń ruchowych – nr XIX (przewodnik, s. 63–64).

III

  1. Karta pracy, cz. 2, s. 25.

Rysowanie po śladach drogi pszczoły lecącej do ula. Nazywanie mijanych kwiatów przedsta­wionych na zdjęciach.

Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała – Kwiaty rosną.

Dzieci, w siadzie podpartym, naśladują nasionko. Potem, na hasło Kwiatek rośnie, powoli podnoszą się do góry, aż do wyprostu, i wyciągają ręce do góry.

  1. Zabawy swobodne w wybranych kącikach.

 

Życzę przyjemnej zabawy!!!

Agnieszka Kaczmarczyk

 

 

Dzień 4. Przebiśniegi  26.03 2020r.

 

Pozdrawiam i życzę  przyjemnej zabawy!!

 

Agnieszka Kaczmarczyk

 

  • Przebiśniegi – rysowanie,  malowanie lub kolorowanie kwiatka
  1. Przypomnienie nazw poznanych wczesnowiosennych kwiatów (można wykorzystać kartę pracy, cz. 2, s. 24).
  • Rytmiczny podział nazw kwiatów (na sylaby) wspólnie z nauczycielem: za-wil-ce, kro-ku-sy, sa-san-ki.
  1. Zapoznanie z przebiśniegiem.
  • Słuchanie rymowanki.

Jeszcze śnieg na polu,

a tu mały kwiatek

przebił śnieg i …

zachwyca się światem.

– Kiedy pojawiają się przebiśniegi?

  • – Skąd pochodzi ich nazwa (wiemy, że przebiły śnieg)?
  • – Powtarzanie nazwy za nauczycielem.
  • – Omówienie wyglądu przebiśniegu.

 

  • Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała – Kwiaty rosną (przewodnik, 67).
  1. Wykonanie prac przez dzieci. – kolorowanie kwiatka
  • Masażyk relaksacyjny – Marcowa pogoda.

Dzieci dobierają się parami i siadają jedno za drugim. Nauczyciel opowiada o elementach pogody i pokazuje ruchy, które dzieci naśladują, wykonując je na plecach partnera.

Dzieci za nauczycielem:

Kropi deszcz, siąpi, mży, delikatnie uderzają palcami w plecy,

pada coraz mocniej, uderzają mocniej,

nagle błysk – kreślą dłonią zygzak,

burza jest,

grad zaczyna padać! uderzają pięściami,

Burza już przeszła gdzieś,

tylko wiatr zawiewa. dmuchają na kark,

Słońce już świeci nam kreślą kształt słońca.

i wszystko ogrzewa.

 

Dzień 5. W poszukiwaniu wiosny  27.03.2020r.

 

Pozdrawiam  i życzę przyjemnej zabawy!

Agnieszka Kaczmarczyk

 

Polecam piosenkę „Maszeruje wiosna” – piosenki dla dzieci  – You Tube

  • Słuchanie opowiadania H. Zdzitowieckiej Szukamy wiosny.

1.. Słuchanie opowiadania.

Joasiu! Joasiu! Chodź prędzej! – woła Terenia.

Co się stało?

Chodź, pokażę ci wiosnę!

Pobiegły do pobliskiego parku. Drzewa były jeszcze nagie i szare, w cieniu leżał brudny, top­niejący śnieg, ale słońce świeciło jasno i sikorki świergotały wesoło na krzakach:

Dzieci… Dzieci… Dzieci…

Che, che, che… – roześmiał się zielony dzięcioł i zapukał dziobem w drzewo.

Gdzie jest wiosna? – spytała Joasia. – Przecież sikorki były tu przez całą zimę…

Ale nie śpiewały tak wesoło, tylko popiskiwały cichutko: Tit… tit… tit… – przypomniała Terenia i pociągnęła Joasię dalej.

Zobacz!

Terenia pokazała rosnący z boku duży krzak leszczyny. Z nagich gałązek zwieszały się wiotkie, delikatne bazie, z których sypał się złocisty pyłek.

Kwitnie! – ucieszyła się Joasia. – To już naprawdę wiosna idzie. Poszukajmy jej jeszcze gdzie indziej.

Znalazły ją w szarych pąkach wierzbowych nad stawem, w delikatnych kiełkach trawy, wysu­wających się tu i ówdzie spod zeschłych liści.

Nagle Joasia przyklękła pod krzaczkiem i pochyliła się nad czymś. Terenia podbiegła i teraz ona wykrzyknęła głośno:

Jakie śliczne!

Z ziemi wyrastały mocne, jędrne, zielone listki, a spomiędzy nich mały, delikatny biały dzwo­neczek, złożony z trzech dłuższych płatków i trzech krótszych, zielono obrzeżonych.

Przebiśnieg! Pierwszy kwiatek wiosny!

Przebiśnieg – powtórzyła Terenia. – Jaka to ładna nazwa. To tak, jakby on przez śnieg prze­bijał się do słońca.

Bo tak jest. Wiesz, Tereniu, on wcale nie boi się zimna i naprawdę nieraz spod śniegu wyrasta.

Szkoda, że w parku nie można zrywać kwiatów – martwiła się Terenia. – Zerwałabym go i zaniosła do domu. Ale może przebiśniegi są też w naszym lesie?

Tych w lesie także zrywać nie wolno! – zawołała Joasia. – Bo przebiśniegów jest u nas coraz mniej i mogą zupełnie wyginąć.

To musimy pilnować, żeby ich nikt nie zrywał – oświadczyła Terenia. – Powiedzmy o tym także innym dzieciom, żeby i one pilnowały przebiśniegów. Przecież to pierwsze kwiaty wiosny.

  • Rozmowa na temat opowiadania.
  • Czego dziewczynki szukały w parku?
  • Jakie oznaki wiosny spotkały?
  • Co to znaczy, że przebiśniegi są pod ochroną?
  1. Zabawa Wiosno, czy to ty?

Jeżeli dzieci uznają, że to prawda, to mówią: tak, a jeżeli się z tym nie zgadzają – to mówią: Nie, pani Wiosno.

  • Przynoszę ciepło i dłuższe dni.
  • Przylatuje ze mną bocian, szpak, skowronek, czajka…
  • Przynoszę przebiśniegi, sasanki, krokusy…
  • Przynoszę śnieg i wiatr.
  • Budzę zwierzęta z zimowego snu…

Leave a Reply

Szukaj